Villa Varea

Als privédetective heeft Edurne Noriega al de meest uiteenlopende zaken behandeld, of dat dacht ze tenminste. Tot de dag waarop Alejandra Varea haar opzoekt en vertelt waarvoor ze haar hulp nodig heeft. Edurne is met stomheid geslagen.

Alejandra wil haar niet inhuren om haar partner te schaduwen, een fraude aan het licht te brengen of uit te zoeken wie haar telefonisch lastigvalt. Mevrouw Varea heeft Edurne nodig omdat ze net is verhuisd naar de oude masía die ze van haar grootouders heeft geërfd, en daar gebeuren volgens haar vreemde dingen.

Wanneer de detective vraagt wat ze precies van haar verwacht, laat het antwoord haar sprakeloos achter.

“Ik wil dat u bij mij intrekt, dat u een paar dagen binnen die muren doorbrengt en zelf ziet en hoort waar ik het over heb. Dat zal me helpen zeker te weten dat ik niet gek aan het worden ben. En zodra u hebt vastgesteld dat ik de waarheid spreek, kunt u gaan uitzoeken waarom al die vreemde dingen gebeuren. Ik weet zeker dat er voor alles een logische verklaring is, maar in mijn eentje kan ik die niet vinden.”

Edurne staat nu voor een lastig dilemma. Ze is namelijk ontzettend snel bang, maar ze heeft het geld ook hard nodig.