Ik was het duivelskind

Angel wordt van jongs af aan mishandeld en misbruikt door haar ouders. Als ze ouder wordt zijn de gevolgen enorm. De politie vindt haar vaak radeloos en verward op straat. De hulpverleners kijken machteloos toe. Sommige buren denken dat ze een crimineel is. Waarom staat er anders zo vaak een politieauto voor de deur? ‘Mijn ouders zeiden dat ik slecht was, een duivelskind. Dat niemand ooit van mij kon houden. Ik geloofde het, want als je je ouders niet kunt vertrouwen, wie dan wel?’ Angel krijgt jarenlang te horen dat er niets te doen is tegen de gruwelijke nachtmerries over haar jeugd. Wanneer er eindelijk een hulpverlener verschijnt die haar werkelijk wil helpen, keert haar vechtlust terug. Ze doet opeens dingen waar ze eerder heel bang voor was. Zal het Angel lukken het verleden achter zich te laten en haar zelfvertrouwen terug te vinden? Intens trieste en ook grappige momenten wisselen elkaar af in dit boek dat ontroert en inspireert. Karin Bloemen, zelf jarenlang misbruikt, schreef het voorwoord. Waarom worden er zo veel kinderen en ook volwassenen misbruikt? Worden de daders ooit gestraft? Met de hashtag #IkZwijgNietMeer hopen beide schrijfsters mensen te inspireren hun ervaringen te delen om te laten zien hoe groot het probleem is.