Ice Cold Puck

Hij brak mijn controle op het ijs.

Nu wil hij me ook daarbuiten breken.

Ik observeer Alaric Hale al jaren.

De Ice Prince. Perfecte houding. Absolute controle. Geboren in privilege, gepolijst tot hij onberispelijk lijkt. Iedereen denkt dat hij onaantastbaar is — en hij zelf ook.

Ik niet.

Ik ken het exacte moment waarop hij breekt. De aarzeling in zijn adem wanneer ik te dichtbij kom. De spanning in zijn lichaam wanneer ik het verkeerde zeg, met precies de juiste toon. Eén fluistering was genoeg om hem de wedstrijd te laten verliezen.

Dat was geen toeval.

Dat was opzet.

Een storm dwingt ons om de nacht door te brengen in de arena. Geen fans. Geen camera’s. Geen ontsnapping. Alleen hij — strak, woedend, wanhopig vasthoudend aan controle — en ik, terwijl ik toekijk hoe hij stukje bij beetje uit elkaar valt.

Ik wil geen snelle overwinning.

Ik wil geen moment.

Ik wil zijn obsessie. Ik wil dat hij alles in twijfel trekt — zijn controle, zijn verlangen, wat hij denkt over zichzelf te weten… en over mij. Ik wil dat hij begrijpt waarom mijn stem hem niet meer loslaat.

Omdat een deel van hem dit altijd al wilde.

Mij.

Ze zeggen dat vuur ijs doet smelten.

Onzin.

IJs breekt eerst.

En wanneer Alaric Hale eindelijk breekt, zorg ik ervoor dat hij precies weet wie daarvoor verantwoordelijk is.

Ice Cold Puck is een duistere, obsessieve MM-hockeyromance met rivals-to-lovers, gedwongen nabijheid en een moeizaam bevochten happy end.