Gewenst

Ik ben ouder, een alleenstaande vader, en ik heb net de dochter van mijn voormalige coach gechanteerd om bij me in te trekken.

Toen Lexi mijn kantoor binnenkwam – de nieuwe, veel jongere interieurontwerpster – wist ik al dat ze problemen zou veroorzaken. Maar als gepensioneerde hockeyster die hoteleigenaar was geworden, schoof ik die waarschuwing terzijde. Ze was gewoon te goed in haar werk. Toen ze een inzinking bij mijn kinderen zag, herinnerde ik me een gunst die ze me verschuldigd was. Ik eiste dat ze bij mij introk, en ze maakte meteen duidelijk dat ze ‘nanny’ absoluut niet aan haar cv wilde toevoegen.

Ik speelde met vuur, en het duurde niet lang voordat we toegaven aan de aantrekkingskracht – en er niet meer mee konden stoppen.

Wanneer verlangen de overhand neemt, kan er soms iets diepers ontstaan. Ik ben niet het type dat zich ergens aan bindt, en ik moet aan mijn kinderen denken. Zelfs als de glimp van iets echts voelt als een kijkje in de toekomst… het blijft een gok. En als ik haar in de ogen kijk, weet ik dat we er te diep in zitten. Als ik terug kon gaan – terug naar de tijd voordat we die grens overschreden – dan had ik waarschijnlijk moeten rennen.

Dit boek werd oorspronkelijk in het Engels gepubliceerd als Should Have Run.