De wolf De beschermer De echtgenoot

Totdat de dood ons scheidt.

Mijn vader huwelijkte me uit aan een van de machtigste mannen van Italië: Maverick DeVille.
Maar ik noem hem ‘De Wolf’.

Hij noemt mij ‘zijn schaap’.

We verafschuwden allebei het gearrangeerde huwelijk, maar we hadden zo onze redenen om een offer brengen. Hij moest zijn moeder wreken en ik had bescherming nodig tegen de bendes die me wilden martelen.

Hij is niet wie ik me had voorgesteld als echtgenoot. Hij is meedogenloos, ongevoelig en kil. De muren die hij rondom zich heeft opgetrokken, zijn hoger dan de mijne. Hij is zo wreed dat iedereen bang voor hem is.

Maar het duurt niet lang voordat ik hem begin te respecteren … en hem zelfs aardig vind.

Ik vertrouw meer op mijn echtgenoot dan op wie dan ook ter wereld. Hij zorgt voor me, beschermt me en verjaagt alles en iedereen waar ik bang voor ben.

Hij laat me in de wei grazen … volkomen zorgeloos.

Omdat de wolf altijd waakt.

“Als mensen in de duisternis kijken, zien ze schaduwen. Ik zie monsters. En ik dood de monsters die op mijn schaap jagen.”

In het begin haatte ik dit huwelijk, maar nu realiseer ik me wat een geluk ik heb.

Ik besef dat ik geluk heb dat ik het schaap ben dat door de wolf wordt beschermd … in plaats van opgegeten.