Chagrijnige miljonair

Juno

Als ik te laat ben voor een sollicitatiegesprek en vast kom te zitten in een lift met een irritant sexy, door het oude Rome geobsedeerde chagrijn, dan is het laatste wat ik verwacht dat hij de miljardair-eigenaar van het gebouw is. Ik verwacht ook niet dat ik hem bijna zal doden… per ongeluk, natuurlijk.

Natuurlijk krijg ik niet de functie voor plantenverzorging waar ik op heb gesolliciteerd, maar ik krijg wel een interessant aanbod.

Lucius moet het publiek (en zijn oma) laten denken dat hij een relatie heeft, en ik heb collegegeld nodig om mijn diploma plantenkunde te halen. Onze regeling is voor allebei voordelig – dat wil zeggen, totdat ik gevoelens begin te krijgen.

Als een cactusliefhebber zijn me iets heeft geleerd, dan is het dat als je te gehecht raakt, er een goede kans is dat je gekwetst raakt.

Lucius

Na het incident in de lift, blijf ik blijf met drie dingen achter: mijn favoriete waterfles vol urine, een levensbedreigende allergische reactie en paparazzi-foto’s van mijn “vriendin” en ik die mijn oma de gelukkigste vrouw ter wereld kan maken.

Natuurlijk is mijn volgende stap dit (toegegeven schattige) meisje te chanteren – ik bedoel, te overtuigen – om te doen alsof ze met me date. Op die manier blijft mijn oma gelukkig en als bonus kan ik de geldwolven op afstand houden.

Helaas begint mijn aartsvijand, ook wel biologie genoemd te werken, en het hele “niet fysiek worden” deel van onze overeenkomst wordt steeds moeilijker om me aan te houden. Erger nog, hoe langer ik bij Juno ben, hoe meer mijn delicaat vervaardigde ijzige buitenkant wegsmelt.

Als ik niet voorzichtig ben, zal Juno mijn muren volledig afbreken.